Difference between revisions of "Dracht"
(Created page with "Voor honingbijen zijn planten die stuifmeel en nectar leveren, de zogenaamde drachtplanten, van voorjaar tot najaar van levensbelang. Honingbijen vliegen meestal tot ongeveer...") |
|||
| (4 intermediate revisions by the same user not shown) | |||
| Line 6: | Line 6: | ||
Bomen kunnen makkelijker aan de behoefte van de bijen voldoen dan één- of tweejarige planten tenzij zij in grote velden staan. | Bomen kunnen makkelijker aan de behoefte van de bijen voldoen dan één- of tweejarige planten tenzij zij in grote velden staan. | ||
| − | Tuinen, straten met bomen zoals linde, esdoorn en paardenkastanje, kerkhoven, parken in de stad bieden vaak meer dracht dan agrarische gebieden met bloemloze graslanden, kale | + | Tuinen, straten met bomen zoals linde, esdoorn en paardenkastanje, kerkhoven, parken in de stad bieden vaak meer dracht dan agrarische gebieden met bloemloze graslanden, kale maisakkers of aardappelvelden. |
| + | |||
| + | Wilg in het vroege voorjaar, en fruitboomgaarden of koolzaadvelden in het late voorjaar leveren als het weer mee zit veel honing op. In de zomer zijn linden, bramen, distels en mosterd belangrijk. In het najaar zijn asters en klimop goede drachtbronnen. | ||
| + | Deze drachtbronnen zijn niet alleen van belang voor honingbijen, maar ook voor solitaire bijen en hommels, als ook voor allerlei andere insecten zoals vlinders, parasitaire wespen en muggen. Nu het milieu zoveel ongunstiger is voor het voortbestaan van veel insecten, dringt zich meteen de vraag op of bijenvolken met zijn tienduizenden werkbijen andere insecten bedreigen in hun bestaan vanwege voedselconcurrentie. | ||
| + | |||
| + | * [[Vroege voorjaarsbloeiers]] | ||
| + | * [[Voorjaarsbloeiers]] | ||
| + | * [[Zomerbloeiers]] | ||
| + | * [[Najaarsbloeiers]] | ||
| + | |||
| + | |||
| + | Het verdwijnen van solitaire bijen, hommels en andere insecten draagt bij aan een geringere biodiversiteit (=variatie van soorten). De verschillende soorten in een bepaald gebied hebben vele interacties met elkaar zoals radertjes die op elkaar ingrijpen. Het verdwijnen van soorten heeft daardoor een negatieve impact op andere soorten en daarmee op het hele milieu. | ||
| + | Het is de verantwoordelijkheid van de imker zich te realiseren dat het milieu een beperkte draagkracht heeft. Dat betekent dat de imker niet onbeperkt bijenvolken in een bepaald gebied kan zetten. | ||
| + | |||
| + | [[category:Imkercursus]][[category:Voedsel en dracht]][[category:Voedsel en dracht - Hoofdstuk 3]] | ||
Latest revision as of 18:04, 4 March 2023
Voor honingbijen zijn planten die stuifmeel en nectar leveren, de zogenaamde drachtplanten, van voorjaar tot najaar van levensbelang. Honingbijen vliegen meestal tot ongeveer 3 km ver voor het verzamelen van stuifmeel en nectar.
Maar er zijn ook waarnemingen dat bijen bij een rijke dracht nectar verzamelen van drachtbronnen tot op wel 8 km van de bijenwoning verwijderd.
Voor een imker is het van belang om te weten wat er binnen een straal van 3 km van de bijenvolken aan drachtplanten staat. Bomen kunnen makkelijker aan de behoefte van de bijen voldoen dan één- of tweejarige planten tenzij zij in grote velden staan.
Tuinen, straten met bomen zoals linde, esdoorn en paardenkastanje, kerkhoven, parken in de stad bieden vaak meer dracht dan agrarische gebieden met bloemloze graslanden, kale maisakkers of aardappelvelden.
Wilg in het vroege voorjaar, en fruitboomgaarden of koolzaadvelden in het late voorjaar leveren als het weer mee zit veel honing op. In de zomer zijn linden, bramen, distels en mosterd belangrijk. In het najaar zijn asters en klimop goede drachtbronnen. Deze drachtbronnen zijn niet alleen van belang voor honingbijen, maar ook voor solitaire bijen en hommels, als ook voor allerlei andere insecten zoals vlinders, parasitaire wespen en muggen. Nu het milieu zoveel ongunstiger is voor het voortbestaan van veel insecten, dringt zich meteen de vraag op of bijenvolken met zijn tienduizenden werkbijen andere insecten bedreigen in hun bestaan vanwege voedselconcurrentie.
Het verdwijnen van solitaire bijen, hommels en andere insecten draagt bij aan een geringere biodiversiteit (=variatie van soorten). De verschillende soorten in een bepaald gebied hebben vele interacties met elkaar zoals radertjes die op elkaar ingrijpen. Het verdwijnen van soorten heeft daardoor een negatieve impact op andere soorten en daarmee op het hele milieu.
Het is de verantwoordelijkheid van de imker zich te realiseren dat het milieu een beperkte draagkracht heeft. Dat betekent dat de imker niet onbeperkt bijenvolken in een bepaald gebied kan zetten.
